Komu brakowałoby outdooru?Żadnych “Rat 0% pomniejszonych o VAT”, żadnych “Zapoznaj się z farmaceutą”, żadnych przerzutów tablic na kolejne budynki… Wyłącznie nieskażony komercją miejski krajobraz… Żadnych “Rat 0% pomniejszonych o VAT”, żadnych “Zapoznaj się z farmaceutą”, żadnych przerzutów tablic na kolejne budynki… Wyłącznie nieskażony komercją miejski krajobraz, naturalnej urody elewacje, betonowa architektura, zieleń nieprzerywana stalowymi konstrukcjami… Pierwszym, który swoje marzenia zamienił w czyny, był burmistrz Sao Paulo – Gilberto Kassab. Projekt “Clean City” wyszedł na miasto we wrześniu 2006. Zaczęto likwidować wszelkie formy reklamy zewnętrznej – nośniki wolnostojące, tablice wiszące, reklamy umieszczone na pojazdach, czy nawet neony i witryny sklepowe. Autorzy ustawy i prezydent metropolii byli zachwyceni, jak podkreślano było „to wielkie zwycięstwo publicznych interesów nad prywatnymi, porządku nad nieporządkiem, estetyki nad brzydotą, czystości nad śmieciem”. Reklamy zniknęły, zostawiając puste konstrukcje oraz okratowane ściany po zdjętych siatkach i szyldach. Z kolei w powietrzu – przestrzeni niekontrolowanej przez miasto – zaroiło się od najróżniejszych, latających form reklamy zewnętrznej – samolotów, balonów i sterowców…
Tablice i płachty reklamowe działają na wielu drażniąco i dlatego przeciwników outdooru nie brakuje. Ale gdyby inkwizycja antyoutdoorowa zaczęła podbijać Warszawę, to czy znalazłby się ktoś, komu brakowałoby reklamy zewnętrznej? Wiadomo, branża – to rozumie się samo przez siebie. A kto jeszcze? Może szefowie sztabów partii politycznych, którzy musieliby mocno pogłówkować, nie mogąc już liczyć na efekty działania tablic podczas wyborów (czy w takim wypadku powiedzenie “kto ma outdoor, ten ma władzę” stałoby się nieaktualne?). Pewnie przedstawiciele branży reklamowej odczuliby pustkę, nie obserwując już – jedynego w swoim rodzaju – sposobu przekładania treści gazetek supermarketów na język billboardów; nie wspominając o tysiącach powodów do narzekań, jak bardzo źle zaprojektowane są plakaty – porażające kompozycją, nieczytelnością, czy brzydotą? A czy jest jeszcze ktoś, komu brakowałoby outdooru?